
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มรภ.สวนสุนันทา ส่งเสริมอาชีพชุมชน
ผ่านกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการการจักสานเชือกกล้วย ยกระดับคุณภาพชีวิตและรายได้อย่างยั่งยืน
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ลงพื้นที่ดำเนินกิจกรรมภายใต้โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตและยกระดับรายได้คนในชุมชนฐานรากด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 โดยในระหว่างวันที่ 20–21 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 นำโดย อาจารย์พงพิสิษฐ์ เลี้ยงอยู่ หัวหน้าสาขาวิชาการจัดการนวัตกรรมดิจิทัลและคอนเทนท์ ในฐานะหัวหน้าโครงการกลุ่มจักสาน พร้อมด้วยอาจารย์สมาชิกในทีม เจ้าหน้าที่ และนักศึกษาวิศวกรสังคม ได้ลงพื้นที่จัดกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการ "การจักสานเชือกกล้วย" ณ องค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม โดยได้รับเกียรติจากวิทยากรมืออาชีพ คุณเพยาว์ สังข์ทอง จากกลุ่มวิสาหกิจชุมชนนางตะเคียน จังหวัดสมุทรสงคราม มาให้ความรู้และถ่ายทอดเทคนิคการจักสานเชือกกล้วยเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์รูปแบบต่าง ๆ อาทิ ตะกร้าแบบถือ และตะกร้าแบบมีหูหิ้ว
กิจกรรมครั้งนี้ ได้รับเกียรติจาก ผศ.ดร.โสพิศ สว่างจิตร รองคณบดีฝ่ายวิจัยและบริการวิชาการ กล่าวรายงานถึงวัตถุประสงค์และความสำคัญของโครงการ ซึ่งเน้นการส่งเสริมศักยภาพของชุมชนในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยเฉพาะการใช้วัสดุจากต้นกล้วยซึ่งมีอยู่มากในพื้นที่ มาผลิตเป็นงานจักสานที่สามารถจำหน่ายได้ เพิ่มมูลค่าและลดต้นทุนการผลิต อีกทั้งยังสามารถสร้างอาชีพเสริมที่ยั่งยืนให้กับคนในชุมชนได้อย่างแท้จริง โดยมีนางสาวเรณู เล็กนิมิตร นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที เป็นประธานกล่าวเปิดงานและให้การต้อนรับทีมงานจากมหาวิทยาลัยที่เข้ามาให้ความรู้แก่ประชาชนในพื้นที่
กิจกรรมดังกล่าวมีความสอดคล้องอย่างชัดเจนกับ เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ได้แก่ เป้าหมายที่ 1 ขจัดความยากจน (No Poverty) และ เป้าหมายที่ 8 การจ้างงานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ (Decent Work and Economic Growth) โดยโครงการมีบทบาทในการส่งเสริมอาชีพ สร้างรายได้เสริม ลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ และสนับสนุนให้ชุมชนสามารถพึ่งพาตนเองได้ผ่านองค์ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์และนวัตกรรมที่เหมาะสมกับบริบทท้องถิ่น อีกทั้งยังตอบสนอง เป้าหมายที่ 12 การผลิตและการบริโภคอย่างยั่งยืน (Responsible Consumption and Production) ด้วยการใช้ทรัพยากรในพื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ลดการสูญเสียวัสดุจากธรรมชาติ และสร้างแนวทางใหม่ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมควบคู่กับการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก
โครงการนี้จึงถือเป็นต้นแบบของการบูรณาการองค์ความรู้จากมหาวิทยาลัยสู่ชุมชน เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน และตอกย้ำบทบาทของมหาวิทยาลัยราชภัฏในการเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และการพัฒนาที่ยั่งยืน